Wat is er veel gebeurd sinds mijn vorige blog. Als eerst wil ik iedereen erg bedanken voor de explosie die heeft plaatsgevonden n.a.v. de vacature voor begeleider voor Daan. Wat hebben jullie hem veel gedeeld op Facebook. Linkend In, in je eigen kring, op je werk, in de kerk echt overal. Ik hoorde zelfs van sommige mensen dat hij via meerdere kanalen bij hen binnen kwam.

En het is allemaal niet voor niets geweest, want we hebben ook veel reacties gehad. Het was zo bijzonder om te ervaren hoeveel mensen graag iets zouden willen betekenen voor Daan. Mensen die echt een keuze maken met hun hart. Mensen die al jaren ervaring hebben, maar ook mensen die graag willen leren en graag iets willen betekenen.

Ik heb de afgelopen ander halve week vele mooie gesprekken mogen hebben met hele leuke mensen. We waren zelfs in de luxe positie dat we konden kiezen. En die keuze is gemaakt.

We hebben een nieuwe begeleider gevonden voor Daan! En wat zijn we er blij mee, we hebben er vertrouwen in en er valt een last van onze schouders.

Afgelopen week vielen alle puzzelstukjes in elkaar. De WLZ is mondeling goed gekeurd. Nu de papierwinkel nog afhandelen. Dat vergt vooral geduld. Iets wat ik heel lastig vind, ik ben liever bezig, handelen, zien dat er wat gebeurt. Maar nu moet ik het systeem laten werken en daar heb ik geen invloed op.

We vertrouwen erop dat dit ook allemaal op tijd goed komt.

Nogmaals hartelijk bedankt voor al jullie hulp!

Verder gaat hier alles goed op het moment. Daan is de afgelopen dagen wat verkouden geweest. Wat vooral ’s nachts voor hem heel vervelend is. Hij kan het slijm moeilijk weg hoesten. Maar hij is weer aan de beterende hand en is vandaag lekker naar school geweest.

Daan en Ben genieten allebei van het mooie weer, zij en de rest van Nederland denk ik

Ben kan heerlijk keuvelen in de tuin. Die pakt Hans zijn gereedschapskist en gaat boren, zagen, hameren en maakt van alles. Voor hem zo fijn dat hij lekker naar buiten kan en zijn creativiteit kwijt kan.

Na zo’n hectische periode van onrust en dingen regelen, moet ik altijd weer even landen. De adrenaline moet langzaam weg uit mijn lijf. Weer even in het hier-en-nu komen. Los komen van zorgen maken en weer kunnen genieten van rust en regelmaat. Dit komt langzaam weer terug. Hopelijk duurt de rustige periode een tijdje, voor de volgende heuvel weer beklommen moet worden.

Geniet allemaal van de zon, het buiten zijn en van elkaar!

Liefs van ons allemaal