Wat kan blijdschap met iets wat is gelukt toch van korte duur zijn helaas.

In tegenstelling tot mijn vorige blog gaat deze blog over een domper.

Helaas heeft een van Daan zijn begeleiders aangegeven volgend schooljaar niet meer verder te kunnen, door persoonlijke omstandigheden. Een hele begrijpelijke keuze.

Maar voor ons en Daan (hoewel hij het nog niet weet) wel echt een domper. Ze was een fijne begeleider, die met Daan en met ons een goede vertrouwensrelatie heeft.

We waren wel even van slag van dit nieuws. Het geeft onzekerheid. Vinden we op tijd een nieuwe? Daan kan niet naar school zonder een begeleider.

Gelukkig hebben we nog een top begeleider. Het is wel nodig dat er nog iemand naast haar komt.

Dit was even slikken, het een plekje geven en op naar een plan de campagne om dit op te gaan lossen.

Ik heb de afgelopen dagen de nodige instanties ingeschakeld. En ik heb een vacature gemaakt voor de functie die vrijkomt.

En dan nu zoveel mogelijk delen! Helpen jullie mee??

Ken je iemand of ben je zelf iemand die de leukste baan op de wereld zoekt? Neem dan contact met mij op!